Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej prowadzi nabór wniosków o dofinansowanie w formie dotacji w ramach programu priorytetowego „Adaptacja do zmian klimatu”. Wsparcie skierowane jest do jednostek samorządu terytorialnego realizujących działania z zakresu retencji korytowej i przykorytowej na obszarach wiejskich.
Cel programu
- Podniesienie poziomu ochrony przed skutkami zmian klimatu oraz zagrożeń naturalnych (m.in. zgodnie z kierunkami działań zapisanymi w „Strategicznym Planie Adaptacji dla sektorów i obszarów wrażliwych na zmiany klimatu do roku 2020 z perspektywą do roku 20301” oraz Polityką Ekologiczną Państwa 2030 – strategii rozwoju w obszarze środowiska i gospodarki wodnej oraz strategią „Budując Europę odporną na zmianę klimatu – nowa Strategia w zakresie przystosowania do zmiany klimatu”), jak również poważnych awarii, usprawnienie usuwania ich skutków oraz wzmocnienie wybranych elementów zarządzania środowiskiem.
- Upowszechnienie nowoczesnych, efektywnych i skutecznych rozwiązań służących poprawie jakości życia mieszkańców oraz poprawiających odporność miast na skutki zmian klimatu, jak również zwiększających przystosowanie do zmian klimatu na terenach wiejskich.
Dla kogo?
Beneficjentami dotacji mogą być jednostki samorządu terytorialnego realizujące zadania w zakresie retencji na terenach wiejskich.
Terminy
Wnioski można składać w terminie: do 30 września 2026 r.
Forma i poziom wsparcia
- Dotacja do 70% kosztów kwalifikowanych.
Budżet naboru dla bezzwrotnych form finansowania wynosi do 400 mln zł.
Co można sfinansować?
Dotacją objęte są działania z zakresu zapobiegania powodzi i suszy, w szczególności:
- Retencja korytowa i przykorytowa
- budowa i przebudowa małych budowli piętrzących (np. zastawek, progów, jazów),
- tworzenie polderów zalewowych i terenów okresowego zalewu,
- odtwarzanie naturalnych meandrów cieków,
- spowalnianie odpływu wód poprzez przebudowę uregulowanych odcinków rzek i kanałów.
- Renaturyzacja cieków wodnych
- przywracanie naturalnego przebiegu rzek i strumieni,
- likwidacja betonowych umocnień brzegów i zastępowanie ich rozwiązaniami opartymi na przyrodzie (np. faszyną, roślinnością),
- odbudowa naturalnych stref buforowych wzdłuż cieków.
- Rewitalizacja starorzeczy
- odmulanie i przywracanie drożności dawnych koryt rzecznych,
- przywracanie połączeń hydrologicznych między rzeką a starorzeczem,
- zagospodarowanie terenów starorzeczy w sposób zwiększający retencję i bioróżnorodność.
- Odtwarzanie i ochrona mokradeł
- przywracanie właściwego poziomu uwilgotnienia terenów podmokłych,
- likwidacja nieczynnych rowów melioracyjnych odwadniających torfowiska,
- budowa niewielkich przetamowań zatrzymujących wodę w krajobrazie,
- działania ograniczające degradację gleb torfowych.
- Obiekty i systemy małej retencji
- zbiorniki retencyjne o charakterze naturalnym,
- stawy retencyjne i zbiorniki infiltracyjne,
- systemy rozlewisk zwiększające czas przetrzymywania wody,
- rozwiązania poprawiające infiltrację wód do gruntu.
Wydatki kwalifikowane obejmują m.in.:
-roboty budowlano-montażowe,
-zakup i montaż urządzeń hydrotechnicznych,
-prace ziemne i odtworzeniowe,
-nadzór inwestorski (do 3% kosztów kwalifikowanych).
Nie kwalifikują się m.in. koszty leasingu środków trwałych.
Realizacja przedsięwzięcia powinna wynikać z dokumentów programowo-planistycznych lub strategicznych poziomu rządowego, ponadregionalnego, regionalnego lub innych 2 dokumentów strategicznych (np. miejskich planów adaptacji do zmian klimatu przyjętych uchwałą rady miasta lub gminy)
Program ma na celu zwiększenie odporności terenów wiejskich na skutki zmian klimatu, w szczególności ograniczenie ryzyka powodzi i suszy oraz poprawę lokalnej retencji wód.
